جهش تولید | پنج‌شنبه، ۷ اسفند ۱۳۹۹

نمایش محتوای تولیدویژه

 

 

محتوا با برچسب زیارتگاه های همدان.

امامزاده حسین معروف به شاهزاده حسین

امامزاده حسین معروف به شاهزاده حسین


امامزاده حسین معروف به "شاهزاده حسین" يكي از زيارتگاههاي شهر همدان در جوار میدان بزرگ اين شهر معروف به "میدان امام" واقع است.

ورود به اين امامزاده از حیاطی تقریبا وسیع و مشجّر است كه درخت توت کهنسالی در میانه حیاط خاطرات بسیاری از گذشته شهر و زیارتگاه دارد .

درخت توت حیاط شاهزاده حسین همدان و چنار کهنسال باغوار تویسرکان دو اصله از درختان کهنسال استان و کشور به شمار می روند. این دو درخت به تنهایی یکی از دیدنیهای طبیعی استان همدان هستند.

در جبهه ­های غربی و شمالی حیاط حجره و اطاقهایی است که در حال حاضر به عنوان دارالقرآن دفتر آستانه و کتابخانه، مورد استفاده هستند.

 در یکی از حجره های شمالی قبر دو تن از شاعران بزرگ سده اخیر به نامهای «علی محمد آزاد همدانی» و «غمام همدانی» قرار دارند.

در ورود به حرم و داخل بقعه نخست ایوانی است بلند و زیبا با کاشی های رنگین که بدنه و طاق را پوشش داده است. در میانه کاشی کاریها آیات قرآن به خط زیبای نستعلیق در ردیفهای منظم به چشم می خورند.

بالای سر در ایوان با کاشیهای رنگی به خط نستعلیق نوشته شده است: «آستانه مقدس حضرت حسین بن علی النقی شاهزاده حسین».

در آن رواق آینه کاری شده مجلل و بزرگی قرار دارد که پس از عبور از آن به شبستان حرم وارد می شویم. دیواره های رواق آینه کاری است که با آیات قرآن مجید با خط نستعلیق زینت بخش آینه کاریهاست.

حرم یا شبستان فضایی بزرگ، هشت ضلعی، به طول هر ضلع 5/3 متر است كه به حرم حالتی دلنواز و خوشایند بخشیده است. طاق نماهایی به عمق 5/1 متر در هر ضلع وجود دارد که به وسعت فضا می افزاید.

 ضریح فلزی بزرگ نقره کوب در میانه حرم به شکل مکعب است كه در درون آن سنگ قبری گذاشته شده که روی آن پارچه ای از نوع ترمه افتاده است.

تمامی دیواره های شبستان آینه کاریست نمای چیده شده قطعات ریز آینه بسیار زیبا و جالب توجه است. کف شبستان تا شروع آینه کاری ها با سنگ مرمر کرم پوشیده شده اند.

در ارتفاع تقریباً 3 متری در گوشه هر یک از اضلاع هشت گانه گوشواره ای مقرنس کاری شده است که در حقیقت پایه طاق مدور پوششی یا سقفی بنا می باشد. گنبد پوششی بنا از نوع گنبدهای دوپوش است.

ساختمان بنای امامزاده را از بناهای دوره صفویه دانسته اند. البته در دوره قاجار نیز برخی تغییرات در آن صورت گرفته است.

معمّرین قدمت نخستین بنای این زیارتگاه را پیش از دوره ایلخانیان دانسته اند و تاریخ نگاران نیز به این معتقد هستند و آن را در دوره هلاکوخان (654-663 ه ق) می دانند. البته سند و مدرکی متقن در جایی نیامده است.

امامزاده دری قدیمی و کوچک از سمت جنوبی مقابل بقعه دارد که از بازارچه پهلویی به خیابان ارتباط پیدا می کند . در بالای سر آن لوحی سنگی کوچک نصب شده که به روی آن آیه ی مبارکه :"سلام علیکم طبتم فادخلوها خالدین " حک شده است و در زیر آن نوشته آمده است:

"الهی تا در رحمت گشاده ز آسمان باشد

گشوده این در عالی در این عالی مکان باشد

چه شد بانی تعمیر آقا تقی صراف تبریزی

جزای این عمل وی را بهشت جاودان باشد"





امام زاده عبدالله

امام زاده عبدالله


امامزاده عبدالله در وسط میدانی با همین نام در دل شهرستان همدان واقع شده است که در آن دو مزار وجود دارد. این مزارها متعلق به پدر و پسری سادات با نام‌های احمد و عبدالله است که نسب این دو امامزاده به امام موسی کاظم(ع) برمی‌گردد. مردم همدان اعتقادات زیادی به این امامزاده دارند و پس از برآورد شدن حاجاتشان، نذورات خود را در این محل ادا می‌کنند. یکی دیگر از اعتقادات مردم نسبت به این امامزاده این است که عروس و داماد برای تبرک و آغاز زندگی سعادتمندانه، دور این امامزاده طواف می‌کنند

این دو امامزاده از پیشوایان دین و بزرگان علم نیز بوده‌اند و نسب برخی از رجال علم و تقوی به این دو منتهی می‌شود. در حدود سال ۲۹۴ هجری قمری که مصادف با آغاز خلافت المقتدر بالله عباسی بوده، احمد به شهادت می‌رسد..

بنای این امامزاده در سال‌های اخیر دچار تغییر و تحولات بسیاری شده است و بنای کنونی به جای بنای قدیمی که طاق سنگی چهارضلعی با گنبدی از شیروانی بود، ساخته شد. ضریح روی مزار، مشبک، آهنی و نوساز است.

اين‌ بنا داراي‌ طرح‌ ۲۴ضلعي‌ دايره‌ مانندي‌ است‌ كه‌ دورنماي‌ بيروني‌ آن‌ ۱۲ طاق‌ نما و ۱۲ جرز دارد. مصالح‌ بخش‌ زيرين‌ بقعه‌ تا ارتفاع‌۹۰ سانتي‌ متر از سنگ‌ خارا و از اين‌ قسمت‌ به‌ بالا آجري‌ است‌. سقف‌ بنا گنبدي‌ است‌ و داخل‌ آن‌ با اندود گچ‌ رنگ‌آميزي‌ شده‌ و بالاي‌ اين‌ قسمت‌ تا زير ساقه‌ گنبد آينه‌ كاري‌ شده‌ است‌. در قسمت‌ بالاي‌ آينه‌ كاري‌ كتيبه‌اي‌ به‌خط‌ ثلث‌ وجود دارد. شبستان‌ بقعه‌ بسيار كوچك‌ است‌ و دو ورودي‌ مقابل‌ هم‌ دارد.





امامزاده فرزند علی (ع)

امامزاده فرزند علی (ع)


درست در وسط میدان بزرگی که به میدان باباطاهر مشهور است و مقبره باباطاهر، عارف و شاعر قرن پنجم هجری قمری در آن قراردارد، ساختمان قدیمی آجری دیده می شود که اهالی همدان آن را بقعه فرزند علی می خوانند. به گفته نسب شناس محقق، مرحوم عندلیب زاده همدانی، حضرت امامزاده هادی (ع) فرزند بلافصل امام سجاد(ع) است. بر روی سنگ قبر نیز که از جنس مرمر است، نوشته شده :هذا مزار شریف امامزاده هادی بن علی بن الحسین (ع) معروف به فرزند علی.

این امامزاده همواره مورد توجه مردم بوده و کراماتی نیز به ایشان منسوب است.

حریم امامزاده که در اسناد وقفی درج گردیده، ۱۸۰۰ مترمربع می باشد. بنا به اظهار نظر مرحوم دکتر مصطفوی، این بقعه از بناهای قرن ششم هجری است که در دوره صفویه و احتمالا در زمان شاه طهماسب اول صفوی(۹۸۱-۹۳۰ ه.ق) بازسازی شده است.

شبستان حرم، فضای مربع شکل کوچکی است حدوداً۳۰متری که در ارتفاع بالاتر، تبدیل به هشت ضلعی می شود و در هر گوشه، طاق نمایی به عنوان پایه طاق مدور ساخته شده است.

این هشت ضلعی بازهم در بالاتر به ۱۶ضلعی تبدیل می گرد، دو روی آن، گنبدی آجری از نوع گنبد های دو پوشش قراردارد.

گفتنی است که در تعمیرات و بازسازی، تمام بدنه جانبی و سطح داخلی آیینه کاری و تزیین شده است.

دیوارهای اطراف حرم، از کف تا ارتفاع،تقریبا ۵/۲ متر با آجرهای سفالی فیروزه رنگی پوشیده شده است که از قدمت چند قرن برخوردارند.

در وسط شبستان، ضریح زیبایی قراردارد که حاصل کار استاد روزگاریان، از هنرمندان اصفهانی است و حدود ۱۰ سال پیش به سفارش اداره اوقاف همدان ساخته و نصب شده است. خوشه های فلزی آن و آیات کریمه که با مس های سرخ رنگ نوشته شده، جلوه خاصی به این ضریح بخشیده است.

 





محتوا با برچسب زیارتگاه های همدان.

هیچ نتیجه ای وجود ندارد