رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۱ اسفند ۱۳۹۸

آیت الله مدنی - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

آیت الله مدنی

آیت الله مدنی


{flv}madani{/flv}

آیت الله مدنی در بیستم شهریور 1360، شهید مدنی، نماینده ی امام خمینی (قدس سره) و امام جمعه تبریز، مجسمه ی تقوی و فضیلت و پارسایی كه زهد و تقوای او زبانزد خاص و عام بود، بعد از اقامه ی نماز در محراب نماز جمعه، همچون جدش امیرالمؤمنین علی (ع) به دست یكی از شقی ترین منافقین روزگار به شهادت رسید.ارتجاع داخلی با حمایتِ سرمایه داران و استثمارگران داخل و خارج، امام جمعه تبریز را به عنوان قربانی تبلیغات و حركت ضد انقلابی خود برگزیده بود، زیرا دومین شهیدِ محراب، برای افشای ماهیت پلید آنها به صورت خستگی ناپذیری فعالیت می كرد، به عبارت دیگر آیت الله مدنی، یكی از كسانی بود كه در چهارچوب اجرای سیاست ضد انقلابی «حذف چهره های اصیل» از صحنه ی انقلاب اسلامی، به شهادت رسید.

چهره ای كه با توجه به نفوذ و محبوبیتش و نیز داشتن تفكر و اندیشه مستضعف گرا، وجودش برای جریانات انحرافی تحمل پذیر نبود. این مجاهد بزرگ در سال 1293 هجری شمسی، در شهر دهخوارقان «آزادشهر» استان آذربایجان شرقی متولد شد. در آغاز سنین بلوغ، به قم عزیمت كرد و پس از گذراندن درس های مقدماتی، حدود چهار سال به تحصیل دروس فقه و اصول در محضر امام(قدس سره) مشغول شد. پنج سال بعد به نجف اشرف عزیمت كرد و هم زمان به تحصیل و تدریس پرداخت. بدین سان كه در جلسات دروس آیات عظام سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن حكیم و حاج سید ابوالقاسم خویی به قصد تحصیل شركت و ضمن تحصیل نیز روزانه چندین جلسه درس، از كفایه، رسایل، مكاسب و لمعه را برای شاگردان خود تدریس می كرد. آیت الله مدنی اوّلین كسی بود كه در جریان انقلاب سال 1342 شمسی، مردم به پاخاسته كشورمان در نجف از امام تبعیّت كرد و در انتشار اعلامیّه ی آیت الله حكیم به همین مناسبت، نقش به سزایی داشت. آیت الله مدنی سوابق مبارزاتی زیادی در نجف داشت، به طوری كه در زمان حكومت عبدالسّلام عارف، برادر عبداالرحمان عارف، از طرف آیت الله حكیم، كه از مراجع بزرگ شیعه در آن زمان بود، فتوایی صادر شد با این عنوان كه كمونیست بودن، كفر و الحاد است. درباره این فتوا از طرف بعثیون و كمونیست هایی كه در حكومت عراق رسوخ كرده بودند، اهانت هایی به ایشان شد و آیت الله حكیم به عنوان اعتراض به این اعمال به كوفه رفت. در آن موقع شهید آیت الله مدنی دست به عمل ابتكاری زد، طلاب را جمع كرد و جملگی كفن پوشیدند و به منزل آیت الله حكیم رفتند و از ایشان خواستند كه دستور جهاد بدهند. آیت الله مدنی در سال 1350، به فرمان امام خمینی(قدس سره)، جهت تدریس علوم دینی به خرم آباد رفت و حوزه ی علمیه كمالیه (خرم آباد) به همت و تلاش ایشان تأسیس شد. چندی بعد بر اثر فعالیت هایی كه علیه رژیم ستمشاهی داشته به نورآباد ممسنی، گنبد كاووس، بندر كنگان و مهاباد تبعید شد و با اوج گیری انقلاب اسلامی از تبعید به قم بازگشت و پس از پیروزی انقلاب به دعوت مردم همدان راهی این شهر شد. آیت الله مدنی در جریان تشكیل مجلس خبرگان، از سوی مردم همدان به آن مجلس راه یافت و پس از شهادت آیت الله قاضی طباطبایی كه امام جمعه تبریز بود، از سوی امام خمینی(قدس سره) به عنوان نماینده ی امام و امام جمعه تبریز انتخاب شد.( برگرفته از سایت تبیان)