رونق تولید ملی | دوشنبه، ۵ اسفند ۱۳۹۸

جمشید هاشم پور - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

جمشید هاشم پور

جمشید هاشم پور


Loading the player...

جمشید هاشم پور كه تا اواسط دهه شصت با نام جمشید آریا فعالیت می كرد قبل از انقلاب در چهار فیلم ظاهر شد اما خیلی زود از سینمای آن روزها كناره گیری كرد. او بعد از انقلاب در اولین حضور سینمایی خود در فیلمی از« مسعود كیمیایی » با عنوان « خط قرمز» بازی كرد. شاید با بازی در نقش « زینال بندری » در فیلم « تاراج »ساخته« ایرج قادری » بود كه « جمشید هاشم پور» با سر تراشیده میان مردم مطرح شد. تا جایی كه تیپ قهرمان سر تراشیده تا سالها مخاطبان بسیاری را بخصوص در شهرستانها روانه سینماها می كرد. جمشید هاشم پور با بازی در نقشهای متقاوت توانایی های خود را به اثبات رسانده است. او در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد در كنار بازی در فیلمهای اكشن و حادثه ای گه گداری بازی در نقشهای دیگر را نیز امتحان كرده است: روز باشكوه (كیانوش عیاری، 1367) - مادر (علی حاتمی، 1368) - پرده آخر (واروژ كریم مسیحی، 1369) - عشق و مرگ (محمدرضا اعلامی، 1369) و دلشدگان (علی حاتمی، 1370). هاشم پور پس از دریافت دیپلم افتخار از هفدهمین جشنواره فیلم فجر (1377) برای بازی در فیلم « هیوا» (رسول ملاقلی پور) گزیده كار شد و سعی كرد در فیلمهای خوب و متفاوت بازی كند. بازی بسیار خوب او در فیلمهای « آواز قو (سعید اسدی، 1379)، سفر به فردا (محمدحسین حقیقی، 1380)، قارچ سمی (رسول ملاقلی پور، 1380)، واكنش پنجم (تهمینه میلانی، 1381) » نشان از رویكرد سخت گیرانه هاشم پور دارد. او در این سالها یك بازی تحسین برانگیز و معركه در فیلم «مسافر ری (داود میر باقری،1379 ) از خود به نمایش گذاشت. جمشید هاشم پور در سال 1382 دو فیلم بر پرده سینماهای تهران داشت: « واكنش پنجم و سفر به فردا». بازی خوب او در فیلم « سفر به فردا» كه نامزدی جشنواره بیستم فیلم فجر را برایش به ارمغان آورد به دلیل اكران نامناسب و نوع فیلم آنچنان كه باید دیده نشد.