رونق تولید ملی | دوشنبه، ۲۸ بهمن ۱۳۹۸

خانه های قدیمی مریانج - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

خانه های قدیمی مریانج

خانه های قدیمی مریانج


شیوه‌های ساخت و ساز منازل مردم مریانج نیز تابع نوع معماری مناطق سردسیری و كوهستانی با توجه به زندگی توأم زراعت و دامداری بوده است. بدین معنی كه خانه‌ها دو طبقه بود و محوطه نسبتاً بزرگ حیاط آن را احاطه می‌كرد. طبقه اول را با ارتفاع كمتر و درب‌های ورودی كوچكتر و طاق‌های ضربی می‌ساختند. پی‌ها و بن‌های ساختمان از سنگ و گل آهك بود و دیوارهایی با عرض 80 سانتی‌متر یا بیشتر تا زیر سقف بالا می‌رفت، پله‌هایی از سنگ یا خشت حیاط را به طبقه فوقانی متصل می‌ساخت، از آنجایی كه مردم كشاورز و دامپرور بودند. مسكن باید ویژگی‌های لازم را برای ادامه حیات، انسان و حیوان داشته باشد و در زمستان‌های سرد و طولانی آسایش را تأمین كند. بنابراین اطاق‌های طبقه اول همكف حیاط ساخته می‌شد تا عبور و مرور دام‌ها به آسانی صورت گیرد و محل نگهداری دام و علوفه انبار وسایل كشاورزی، ذخیره سوخت زمستانی و نگهداری آذوقه و غیره محسوب می‌شد. طبقه فوقانی كه ارتفاع بیشتری داشت و سقف آن با تیر چوبی و حصیر و گل پوشیده شده بود، جایگاه خانواده‌ها بود و هر خانواده به فراخور سلیقه و تمكن مالی به تزئین آن می‌پرداخت، دیواره‌ها را با گچ سفید می‌كردند و یا با مخلوطی از آب و گِل رس به رنگ قرمز و یا با آب و خاك سفید به رنگ سفید درمی‌آوردند. عموماً خانه دارای مهتابی یا تراس بودند و رو به قبله و آفتاب‌گیر احداث می‌شدند اطاق‌های رو به آفتاب را افتورو و اطاق‌های پشت به آفتاب را نسار می‌گفتند. اطاق‌ها دارای ابعادی 6*5/3 یا بیشتر بودند و بگونه‌ای ساخته می‌شدند كه پاسخگوی نیازهای خانواده روستایی در تمامی فصول باشند.