رونق تولید ملی | دوشنبه، ۵ اسفند ۱۳۹۸

داریوش مهرجویی/بزرگان و مشاهیر - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

داریوش مهرجویی/بزرگان و مشاهیر

داریوش مهرجویی/بزرگان و مشاهیر


Loading the player...

داریوش مهرجویی در 17 آذر 1318 در ایلام ، در خانواده‌ای از طبقه متوسط به‌دنیا آمد. در کودکی تحت تاثیر مادربزرگش که مسلمانی معتقد بود قرار می‌گیرد. خود در مصاحبه‌ای در سال 1351 در این باره می‌گوید:«مادر بزرگم از آن نمازخوان‌های دوآتشه بود. و تحت تأثیر فضای روحانی او، من هم از سن هفت تا پانزده‌سالگی، شده بودم یک مسلمان واقعی. نماز و روزه‌ام یک آن ترک نمی‌شد. نخست به خواندن سینما رو آورد اما خیلی زود سینما را رها کرد و به فلسفه پرداخت و در سال 1344 از دانشگاه یوسی‌ال‌ای در لس‌آنجلس لیسانس فلسفه گرفت. در همین سال سردبیری نشریهء پارس ریویو در لس‌آنجلس را به‌عهده گرفت و سال بعد به تهران آمد و در سال 1346 نخستین فیلم خود به نام الماس 33 که فیلمی بسیار پرهزینه بود را ساخت. این فیلم در 5 بهمن 1346 در تهران روی پرده آمد و فروش متوسطی داشت و با توجه به هزینه بالای ساخت آن شکستی تجاری محسوب می‌شد. پستچی و دایره مینا که هر دو اثر اقتباسی بودند دیگر آثار مهرجویی را در دوران قبل از انقلاب تشکیل می‌دهند. فیلم پستچی با الهام از نمایشنامه‌ی ویزک نوشته گئورک بوخنر ساخته شد و دایره مینا نیز اقتباس دوم مهرجویی از آثار ساعدی بود. داستان آشغالدونی و فیلم دایره مینا به نوعی تثبیت کننده جایگاه مهرجویی به عنوان یک کارگردان مولف در سینمای ایران بود . درخت گلابی فیلمی نوستالژیک، عاشقانه و از جمله فیلم‌های خاطره ساز سینمای ایران است. درخت گلابی بر اساس اقتباس از داستانی به همین نام از مجموعه داستان جایی دیگر نوشته گلی ترقی توسط داریوش مهرجویی ساخته می‌شود. هر چند اغلب منتقدان بر این باور باشند که سینما هیچ گاه نمی‌تواند در تاثیرگذاری از ادبیات پیشی بگیرد اما باید مهمان مامان مهرجویی را یک استثنا به حساب آورد. استثنایی که هیچ ربطی به کشش و درام ندارد و بیش از هر چیز بر می‌گردد به میل عجیب مهرجویی در نمایش دادن غذاها و سفره‌های ایرانی که در همه‌ی فیلم‌هایش حضور دارند و در این فیلم به اوج خود می‌رسند. هر چند آثار یاد شده در این یادداشت جزو آثار شاخص مهرجویی در رابطه با اقتباس محسوب می‌شوند اما نکته‌ای که نباید از نظر پنهان بماند این است که مهرجویی در سایر آثار خود نیز گوشه چشمی به ادبیات داشته و از این نظر باید به رابطه‌ی علاقه‌مندی مهرجویی و رمبوی شاعر در فیلم مدرسه‌ای که می رفتیم و رابطه ی سلینجر و داستان‌های قرآنی در فیلم هامون و نیز فیلم بانو و سینمای بونوئلی اشاره کنیم.