جهش تولید | دوشنبه، ۱۰ آذر ۱۳۹۹

شمشیربازی - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

شمشیربازی

شمشیربازی


شمشیر مهمترین اسلحه بشر طی چندین هزار سال بوده است. در دوران باستان و در تمدنهای بزرگی همچون ایران، روم، یونان و مصر، جنگجویان و دلاورمردان در مبارزات خود از شمشیر بیشترین استفاده را می کردند، و برای قدرت یافتن در مبارزه به آموزش فنون شمشیربازی زیر نظر مربیان و استادان با تجربه می پردازند درمعابد مصر باستان نقشهای برجسته ای بر روی سنگ وجود دارد که تاریخ آن به 1190 سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد، که در آن شمشیربازانی را در حال شمشیر زدن و مبارزه نشان می دهد. در بیشتر مجسمه ها و حجاریها ی مربوط به تمدن های باستانی، جنگاوران با شمشیرهای گوناگون دیده می شوند. این شمشیرها بیش از کشف آهن، از جنس مفرغ و برنز و اغلب به شکل کوتاه و پهن ساخته می شدند. با کشف آهن، شمشیرها وزن بیشتری پیدا کرد و انواع شمشیرهای کوتاه و بلند و پهن و کج به دست جنگاوران نقاط مختلف جهان افتاد. اما با گذشت زمان به تدریج از وزن شمشیرها کاسته شده و به استحکام آن افزوده گردید تا جنگجویان بتوانند با سهولت بیشتری از آن استفاده کنند و کمتر خسته شوند. در موزه ژاپن مجموعه ای از شمشیرهای قدیمی نگهداری می شود که حدود دو هزار سال اززمان ساختن آنها می گذرد. در این گنجینه، شمشیری وجود دارد به نام « روزانازینو » که توسط پرنس پا مانومیگوتو ساخته شده است. البته در افسانه آمده است که لبه تیغ شمشیر به اندازه ای درست شده که با یک ضربه سطح چمن باغ ملکه را صاف می کرده اند. در این کشور، همچنین ورزشی با سابقه چند هزار ساله متداول است به نام کندو که در آن به کمک قطعه چوبی بلند از جنس نی خیزران به حمله و دفاع می پردازند و این در حقیقت شیوه ای برای آموزش فنون و اصول شمشیربازی و مهارت یافتن در آن است. در مسابقات امروزی کندو شرکت کنندگان از لباس و ماسک توری مخصوص استفاده می کنند تا بدن و سر و صورت آنها در برابر ضربه های حریف آسیب نبیند. ولی با این تفاصیل کهن ترین آثار شمشیربازی در دنیای قدیم از ایام سلطنت پادشاه ساراگون به جای مانده است. از آن زمان تا قرن 12 و 13 شمشیری که دارای تیغه برنزی باشد دیده نشده است. ورزش شمشیربازی در ابتدای قرن چهارم میلادی در اروپا متولد شد. کشور آلمان در این ورزش پیشگام بوده است و در ابتدای قرن 15 شمشیربازی از آلمان به ایتالیا راه یافت و در قرن بعدی در اروپا متداول گردید و مدارس شمشیربازی به آموزش علاقمندان این ورزش می پرداختند. بدین ترتیب امروزه در شمشیربازی مدرن سه رشته وجود دارد: فلوره، اپه و سابر که تغییرات فراوانی با روزهای آغازین در آنها به وجود آمده است. در سالهای آخر قرن نوزدهم ورزش شمشیربازی به قدری در اروپا متداول بود که حتی قبل از تصویب مقررات مربوط به آن، جزو مسابقات رسمی اولین دوره بازیهای المپیک ( آتن 1896 ) قرار گرفت.

{gallery}shamshir{/gallery}

.