جهش تولید | سه‌شنبه، ۱۱ آذر ۱۳۹۹

فرار از جهاد - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

فرار از جهاد

فرار از جهاد


Loading the player...

بى شك يكى از گناهان بسيار بزرگ فرار از ميدان جنگ در وقت نبرد و روياروئى با دشمن اسلام و مسلمانان است. و در اين مورد روايات بسيار زيادى از شيعه و سنّى نقل گرديده است، ريشه فرار از جهاد، عدم برخوردارى آدمى از ايمان و اعتقادى كامل، و پندارى غلط است كه گاه در او پديد مى آيد، بنابراين يك زمنده بايد قبل از هر چيز موضع خود را ارزيابى كند، كه در كدامين صف است؟ با يك ملاحظه اجمالى، به خوبى مى تواند، جبهه حق را از باطل تميز دهد، با ارزيابى بافت نيروها و يا مقايسه سخن فرماندهانشان و با در نظرگيرى هدفها و آمالهاى طرفين مى تواند به نتيجه مطلوب برسد. نيروهاى صف حق، با ايمان مى جنگند، در گفتار فرماندهانشان سخن از انجام وظيفه الهى است و هدف كسب عزت و نابودى متجاوز و نجات مستضعفين و رفع فتنه است، اما نيروهاى باطل، با زور مى جنگند ايمان ندارند، در گفتار فرماندهانشان صحبت از مقاصد شيطانى و رسيدن به هواهاى نفسانى است و هدف آنان ذلّت مردم و در بند كشيدن ايشان و سپردن آنان به بيگانه است. در كتاب صفين نصر بن مزاحم... از زيد بن وهب نقل مى كند، كه حضرت على(ع) (به ياران خود در جنگ صفين) فرمود: «و بايد فرار كننده (از جبهه جنگ) بداند كه او خدايش را به غضب آورده است و خود را به هلاك انداخته است و در فرار خشم خدا و ذلت هميشگى و فساد زندگى بر او خواهد بود. و به درستى كه فرار كننده (از جنگ) چيزى بر عمرش افزوده نمى گردد، و خدايش را راضى نمى كند، پس اگر مرد در حالت باطل بميرد قبل از آنكه اين خصلت (ننگ فرار) را بيابد (براى او) از رضايت به فرار كردن و اقرار بر آن بهتر است.» .