رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۱ اسفند ۱۳۹۸

مهندس محسن بدیع - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

مهندس محسن بدیع

مهندس محسن بدیع


Loading the player...

مهندس محسن بدیع (با نام اصلی محمد محسن بدیع) در سال 1287 در بصره به دنیا آمد. اما پدر‌ش نصرت الوازره ( کنسول ایران در بغداد) شناسنامه او را در خرمشهر گرفت. او از همان دوران با علاقه از شهر بصره با چشم‌اندازها و مناظر زیبایش عکس می‌گرفت و خودش آن‌ها را ظاهر و چاپ می‌کرد. او یک دوربین 9/5 میلی‌متری «پاته بی بی» داشت که کاست آن حدود ده متر فیلم ظرفیت داشت. بدیع تصمیم گرفت پروژکتوری بسازد که بتواند فیلم‌های طولانی‌تری نمایش دهد و دور از چشم پدر یک آپارات 16 میلی‌متری ساخت .او پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه با اصرار زیاد پدرش را راضی کرد اجازه دهد برای ادامه تحصیل به خارج از کشور برود. در سال 1306 با دشواری ‍ های آن دوران با شور و اشتیاق برای رسیدن به مقصودش خود را به پاریس رساند. در آن‌جا کارگاهی تاسیس کرد و هشت سال به کار ساخت و تعمیر دستگاه گیرنده رادیو مشغول بود. سال 1319 با همسرش - که از خانواده روس‌ها بود که پس از انقلاب روسیه به فرانسه کوچ کرده بودند _ آشنا شد که به ازدواج انجامید و در 1321 به ایران باز گشت. بدیع تصمیم گرفت پروژکتوری بسازد که بتواند فیلم‌های طولانی‌تری نمایش دهد و دور از چشم پدر یک آپارات 16 میلی‌متری ساخت. او نقشه این پروژکتور را به اداره اختراعات آمریکا فرستاد. آن‌ها نیز ضمن ارسال اجازه‌نامه برای‌اش، تذکر دادند که برای قانونی بودن مجوز باید در کنسول‌گری آمریکا در بغداد قسم یاد کند. مهندس بدیع هم رفت قسم خورد و مجوز را گرفت. سپس استودیو فیلم‌برداری عقاب را تأسیس کرد و امکانات خود را در اختیار علی دریابیگی قرارداد تا فیلم «شکار خانگی» را بسازد. ولگرد سومین فیلمی‌ بود که محسن بدیع فیلم‌برداری و تروکاژهای آن را انجام داد. این‌گونه بود که مهندس بدیع همه توان و نیروی خود را صرف گسترش استودیوی خود کرد که حاصل‌اش تاسیس یک لابراتوار بود. البته در سال 1343 میثاقیه یک دستگاه چاپ رنگی از هلند آورده بود، که مهندس بدیع از آن برای امور چاپ فیلم «انسان‌ها» 1343 محصول استیودیو میثاقیه استفاده کرده بود. به گفته بدیع بخشی از نگاتیوهای این فیلم در ایران شسته شد و برای بقیه کارها و چاپ کپی، آن را به اروپا فرستادند. بدیع اولین لابراتوار رنگی را در 1344 تأسیس و نخستین فیلم‌های رنگی را در داخل چاپ کرد؛ کاری که تا پیش از آن با ارسال فیلم‌ها به آلمان انجام می‌شد. او دستگاهی برای چاپ رنگی ساخت که هفته‌ای یک روز نگاتیو ظاهر می‌کرد و بعد به یک دستگاه چاپ پوزیتیو با سرعت 9 فوت در دقیقه تبدیل می‌شد. این دستگاه بیشتر به فیلم‌های تبلیغاتی که معمولا یک دقیقه‌ای بودند اختصاص داشت. بدیع تا آخرین سال‌های زندگی‌اش در امور لابراتوار فیلم در استودیو بدیع که در اواخر دهه 1340 به مرکز خدمات صنایع فیلم ایران تغییر نام داد، فعال بود. وی در سال 1367 در گذشت .